Μαθήματα ιστορίας γι αυτές τις δύσκολες ώρες...

Το έτος 1880, κουρασμένος από το χέρι του, αφου έπρεπε να αυνανίζει χειροκίνητα τις γυναίκες ασθενείς , ο Δρ Joseph Mortimer Granville θα κατοχυρωσει με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τον πρώτο ηλεκτρομηχανολογικό δονητή με φαλλικό σχήμα. Κατά τη διάρκεια του δέκατου ένατου αιώνα, το μασάζ της κλειτορίδα θεωρούταν η μόνη κατάλληλη αγωγή κατά της υστερίας, έτσι ώστε εκατοντάδες γυναίκες πήγαιναν κάθε μέρα στο γιατρό τους για μασάζ στην περιοχή της κλειτορίδας και να οδηγηθούν σε ένα «υστερικό παροξυσμό», γνωστό σήμερα ως οργασμό. Η Υστερία, που διαγνώστηκε ως ασθένεια,(οι Έλληνες την είχαν περιγράψει σαν "μήτρα φλογερή,") γίνεται ένα είδος πανούκλας μεταξύ των γυναικών της εποχής. Κάθε παράξενη συμπεριφορά που περιελάμβανε - άγχος, ευερεθιστότητα, σεξουαλικές φαντασιώσεις - θεωρούταν ως ένα σύμπτωμα και η ασθενής αποστέλλοταν αμέσως για να παρει ένα χαλαρωτικό μασάζ. Στο τέλος του δέκατου ένατου αιώνα, ο αριθμός των γυναικών που επισκέπτεται τα ιατρεία είναι τέτοιος ώστε οι γιατροί, αρχίζουν να κουράζονται με το χέρι και ψάχνουν να εφεύρουν κάτι αποδοτικό, για να συνεχίσουν την δουλειά τους. Η ποικιλία των δονητών, μετα την ανακαλυψη του γιατρού Granville, είναι πολύ μεγάλη. Μοντέλα κάνουν την εμφάνιση τους που κινούνται με ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ άλλα λειτουργούν με μπαταρίες ή αέριο, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων που έχουν σχεδιαστεί για να λειτουργούν με πετάλια. Οι συσκευές έχουν ταχύτητες που κυμαίνονται 1000 με 7000 παλμούς ανά λεπτό και σύντομα οι τιμές θα γίνουν προσιτές για οικιακή χρήση. Μοντέλα όπως η "Universal Barker," και η "Gyro-Lator" θα αρχίσουν να διατίθενται στο εμπόριο μέσω των εθνικών εφημερίδων. "Η Δόνησις είναι η ζωή" - λένε κάποιες διαφημίσεις .
Σε πολλους γυναικείους καταλόγους ο δονητής διαφημίζεται ως ένα εργαλείο κατά της πίεσης και του άγχους των γυναικών, καθώς και ως το μυστικό της νεότητας. Η χρήση του δονητή φτάνει σε τέτοια ακραία σημεία που ορισμένα μοντέλα περιλαμβάνουν ένα ρυθμιζόμενο ανταλλακτικό οταν χαλάσει απο την χρήση ο βασικός. Παρά τα όσα μπορεί να μας φαίνονται εμάς σήμερα, σε εκείνα τα χρόνια η εφαρμογή του δονητή στην κλειτορίδα ήταν αποκλειστικά μια ιατρική πρακτική. Τα προβλήματα και τα ταμπού αρχίζουν αργότερα, μετά το 1920, όταν οι δονητές κάνουν την εμφάνιση τους στις πρώτες πορνογραφικές ταινίες. Από εκείνη τη στιγμή, ο δονητής αρχίζει να χάνει την εικόνα του ιατρικού εργαλείου και θα αποκτήσει μια αρνητική χροιά, και θα κρατήσει αυτός ο σκιερός χαρακτήρας μέχρι σήμερα.

ΕΞΩ ΟΙ (ΕΛΛΗΝΟ)ΞΕΝΟΙ Ή ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥ!

Μετά τις αλλεπάλληλες ανακλήσεις των προκηρύξεων για συμβάσεις ορισμένου χρόνου στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, περιμέναμε τη διαμόρφωση των κριτηρίων για την επιλογή των αρχαιολόγων. Δεν θα ασχοληθούμε με ερωτήματα, όπως, γιατί δεν ανακλήθηκαν μόνο οι προκηρύξεις των υπηρεσιών που «αδυνάτησαν να τηρήσουν απαρέγκλιτα τις αρχές της διαφάνειας, της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας», και προτιμήθηκε η ενοχοποίηση συνολικά της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Την απάντηση μπορούμε να τη φανταστούμε: για να μην εκτεθούν πρόσωπα και καταστάσεις.

Με έκπληξη όμως, διαπιστώσαμε ότι η έννοια «αξιοκρατία» και η έκφραση «θέλουμε να πάρουμε τους καλύτερους», που επανειλημμένα ακούμε από επίσημα χείλη της κυβέρνησης, αλλά και τον ίδιο τον Υπουργό, κ. Γερουλάνο, είναι διαφορετική από αυτή που συλλαμβάνει ο κοινός νους.

Και εξηγούμε:

· Αναγορεύεται σε κυρίαρχο κριτήριο η εντοπιότητα. Δηλαδή, ο «καλύτερος» αρχαιολόγος επιλέγεται βάσει του τόπου που μένει και που ψηφίζει! Τιμωρείται έτσι, η πλειονότητα των αρχαιολόγων επειδή επέδειξαν κινητικότητα για λόγους επιστημονικού ενδιαφέροντος ή και για λόγους εργασιακής επιβίωσης. Μας δημιουργούνται, επίσης, ερωτήματα σχετικά με το αν είμαστε όλοι πολίτες ενός κράτους, με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις, ή μικρών «νομών-κρατών», όπου οι «ιθαγενείς» έχουν περισσότερα δικαιώματα από τους «μετοίκους».

· Αφού επιλεγούν οι πιο «ιθαγενείς» αρχαιολόγοι, ο «καλύτερος» ανάμεσά τους επιλέγεται με κοινωνικά κριτήρια: μήνες ανεργίας, αριθμός τέκνων, πολύτεκνοι κ.ά.

· Αν πάλι ισοβαθμούν (στους μήνες ανεργίας, τον αριθμό των τέκνων κλπ), τότε και μόνο τότε θα εξετάσουν το βαθμό του πτυχίου και την προϋπηρεσία (μέχρι 5 έτη και όχι συνολικά).

· Μεταπτυχιακό και διδακτορικό δεν μετράνε, όπως και πλήθος άλλων επιστημονικών και επαγγελματικών κριτηρίων, προφανώς γιατί κατά την κρίση του Υπουργείου δεν αποτελούν προσόντα επιστημόνων!

· Τέλος, ξαφνικά εμφανίστηκαν ως απαραίτητα πρόσθετα προσόντα η άριστη γνώση μίας ξένης γλώσσας και το πιστοποιητικό χειρισμού Η/Υ, χωρίς τα οποία δεν μπορείς πλέον να εργαστείς ως αρχαιολόγος!

Η άριστη γνώση μίας ξένης γλώσσας αδικεί συναδέλφους που γνωρίζουν 2 ή και παραπάνω, αλλά όχι κάποια από αυτές άριστα, τη στιγμή που είναι ικανότεροι να χειριστούν την παγκόσμια επιστημονική βιβλιογραφία. Επίσης, μέχρι πρότινος τα διπλώματα ξένων γλωσσών μας ήταν άχρηστα, καθώς δεν τα ζητούσαν μέχρι τώρα στις ορισμένου χρόνου συμβάσεις και δεν γίνονταν αποδεκτά στις ελάχιστες προκηρύξεις μόνιμου προσωπικού, καθώς η ξένη γλώσσα εξεταζόταν γραπτώς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, οι περισσότεροι συνάδελφοι να μη διαθέτουν δίπλωμα άριστης ξένης γλώσσας και ξαφνικά να αποκλείονται από τη εργασία.

Η πιστοποίηση γνώσης χειρισμού Η/Υ, καθώς δεν προσφέρεται από κρατικό φορέα, έχει δημιουργήσει ένα κερδοσκοπικό δίκτυο παραπαιδείας στις πλάτες επιστημόνων. Υποχρεωνόμαστε οι τελευταίοι, προκειμένου να έχουμε δικαίωμα συμμετοχής σε προκηρύξεις, στην καλύτερη περίπτωση 8μηνων συμβάσεων, να δίνουμε 250-300 ? κάθε 3 χρόνια, χωρίς καν να κάνουμε ένα μάθημα. Τονίζουμε ότι οι γνώσεις που εξετάζονται στα προγράμματα word, excel και Ιnternet (!) είναι πολύ κατώτερες από αυτές που αποκτά κάποιος κατά τη διάρκεια των σπουδών του σε οποιοδήποτε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Φυσικά, όλοι σχεδόν οι έμπειροι αρχαιολόγοι είναι αποκλεισμένοι από την εργασία λόγω του παράλογου 24μηνου περιορισμού, που, παρά τις υποσχέσεις, δεσπόζει σε όλες τις συμβάσεις. Και φυσικά, αρκετοί συνάδελφοί μας εργάζονται με δικαστικές αποφάσεις και δεν πληρώνονται γιατί το Υπουργείο αδιαφορεί για τη Δικαιοσύνη. Εξάλλου, το Υπ.Πο.Τ. έχει παράδοση στην παρανομία, όταν επί δεκαετίες χρησιμοποιεί εποχικό προσωπικό για πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αντί να προσλάβει μόνιμο προσωπικό, όπως ορίζει και η εθνική, αλλά και η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Θυμίζουμε ότι από 1993 ως το 2004 δεν έγινε καμία πρόσληψη στο Υπουργείο Πολιτισμού! Και, όπως παραδέχεται το ίδιο το Υπουργείο με ανακοινώσεις του, οι κενές οργανικές θέσεις είναι 4200 όλων των ειδικοτήτων, 600 των οποίων αρχαιολόγων. Σαν να μην έφταναν τα προβλήματά μας μέχρι τώρα, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τον ανορθόδοξο τρόπο επιλογής στις συμβάσεις.

Δεν είμαστε αντίθετοι στην ύπαρξη κοινωνικών κριτηρίων. Να μοριοδοτούνται, όχι, όμως, να προηγούνται και να υπερκαλύπτουν τα επιστημονικά και επαγγελματικά προσόντα. Για παράδειγμα, ο τρόπος που αντιμετωπίζεται η ανεργία οδηγεί συναδέλφους στη μαύρη εργασία. Αν πραγματικά το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού θέλει αξιοκρατία στις προσλήψεις των αρχαιολόγων, θα πρέπει με σοβαρότητα να εξετάσει το σύνολο των κριτηρίων σε συνεργασία με την Αρχαιολογική Υπηρεσία, που είναι ο αποδέκτης της εργασίας μας, αλλά και τους εργαζόμενους, μόνιμους και μη αρχαιολόγους.

Ειδάλλως, η αξιοκρατία στο ΥΠ.ΠΟ.Τ. μοιάζει με σύντομο ανέκδοτο.

Μία ευγενική χορηγία του Σ.ΕΚ.Α.

Νέκρα...

Τόσες μέρες σκέφτομαι τί σκατά να γράψω. Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν θέματα σημαντικά στα οποία θα μπορούσε να σταθεί κάποιος, αλλά είναι τόση η ανοησία που τα περιβάλλει που πραγματικά είναι δύσκολο να αποφασίσεις από που θα τα πιάσεις. Βρισκόμαστε βουτηγμένοι σε μια τεράστια γούρνα με σκατόνερα και αυτό που τελικά μας αηδιάζει είναι μια τρίχα που επιπλέει στην επιφάνεια. Αρνούμαστε να συνειδητοποιήσουμε τί έχουμε καταπιεί και ασχολούμαστε μια ζωή με αυτήν την τρίχα που μας χαλάει την εικόνα. Αυτή η τρίχα λοιπόν μπορεί να είναι ο γείτονας, ο μπροστινός οδηγός που αργεί να ξεκινήσει στο φανάρι, ο καημένος ο μετανάστης που είχε την ατυχία να κολλήσει στο αγαπημένο μας Ελλαδιστάν, ο οποιοσδήποτε τέλος πάντων μπροστά στον οποίο αισθανόμαστε σωστότεροι, ανώτεροι. Στην πραγματικότητα τα δικά μας σκατά είναι αυτά που μας πνίγουν, αλλά πάντα μα πάντα επικαλούμαστε τη δυσωδία των άλλων. Η φωτογραφία είναι ίσως η δυνατότερη εικόνα που μου μεινε μετά από δύο χρόνια έμμισθης δουλείας στα έργα του ΜΕΤΡΟ. Οι εργάτες έχουν κρεμάσει τα καπέλα τους στο σταυρό του μαρτυρίου που οι ίδιοι επέλεξαν να σηκώσουν. Είναι ένα σύμβολο στη μνήμη όσων έπεσαν για να περνάμε εμείς καλύτερα....Καληνύχτα

Αποφασίζουμε και Διατάζουμε

Στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου ο γενικός επίτροπος Επικρατείας Γ.Σχοινιωτάκης θα εισηγηθεί την αλλαγή της νομολογίας του δικαστηρίου, προκειμένου να μπορούν να πληρώνονται οι συμβασιούχοι του Δημοσίου, των Δήμων και Κοινοτήτων, κ.λπ., όταν έχουν δικαιωθεί με τελεσίδικες αποφάσεις από τα πολιτικά δικαστήρια.

Όπως είναι γνωστό, το 2006 η Ολομέλεια του ΕΣ έκρινε ότι μετά το ΠΔ 164/2004 τα πολιτικά δικαστήρια στερούνται της δικαιοδοσίας να επιλύουν υποθέσεις των συμβασιούχων και δεν μπορούν να εγκριθούν τα χρηματικά εντάλματα πληρωμής των συμβασιούχων. Ακόμα, η Ολομέλεια του ΕΣ δεν είχε δεχθεί αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων που υποχρέωναν τους Δήμους κ.λπ. να απασχολεί συμβασιούχους.

Στην Ολομέλεια του ΕΣ ο Σχοινιωτάκης θα εισηγηθεί ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορεί να υποκαθιστά τα αρμόδια δικαστήρια που προβλέπει ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας για τη διάγνωση του ανυπόστατου (ανύπαρκτου) μιας δικαστικής απόφασης και σύμφωνα με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας «η αναγνώριση του ανυπόστατου (ανισχύρου) μιας δικαστικής απόφασης προϋποθέτει την τήρηση συγκεκριμένης εξαιρετικής διαδικασίας ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου της ίδιας δικαιοδοσίας προς το δικαστήριο που την εξέδωσε».

Παράλληλα, θα αναφέρει ότι οι αποφάσεις των Τριμελών Συμβουλίων των Ανωτάτων Δικαστηρίων, όπως είναι στην προκειμένη περίπτωση του Αρείου Πάγου, που «επιβάλλουν κυρώσεις στη διοίκηση λόγω μη συμμόρφωσης της σε δικαστικές αποφάσεις είναι δεσμευτικές για το Ελεγκτικό Συνέδριο και αποτελούν πλήρες νόμιμο δικαιολογητικό για τη θεώρηση του χρηματικού εντάλματος πληρωμής, με το οποίο εντέλλεται η πληρωμή του ποσού που έχει καθοριστεί από το εν λόγω συμβούλιο ως κύρωση για την συμμόρφωση».

Από τα ΝΕΑ on-line

ΤΑ ΕΙΔΑΜΕ ΟΛΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ..;

Απλά σας παραπέμπω στα δελτία τύπου που εξέδωσε το υπουργείο των -ισμων για τις χρόοοοοοοονιες ελλείψεις της υπηρεσίας και για τα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους που μπήκε λουκέτο!!
http://www.yppo.gr/2/g20.jsp
http://www.yppo.gr/2/g20.jsp?interval=1

Μπου χα χα!!!

Εδώ γελάνε!
Τί να πει κανείς γι αυτόν τον καταραμένο κλάδο..
Όχι τη θεία απ το Σικάγο, το Θεό μπάρμπα να έχεις, στην καλύτερη των περιπτώσεων να ακούσεις: "Θα σε έχουμε στα υπόψιν.."
Και τρέχα εσύ σε εφορίες, φίλα κατουρημένες ποδιές, μάζευε χαρτούρα και μια μέρα, αχ μια μέρα, θα ανοίξουν διάπλατες οι πόρτες, θα σου στρώσουν το κόκκινο χαλί και θα σου πουν: "Μπράβο αγόρι μου!! Ποιός είσαι; Ο Sir Childe;;;"
Καλή ώρα, λοιπόν, χριστουγεννιάτικα ανοίγω την τεχνολογία και τί να δω!! 45 σελίδες προκηρύξεις. Ξέρετε αυτές που λήγουν λίγο νωρίτερα από το φρέσκο γάλα...
Άντε να μαζέψεις δικαιολογητικά, βεβαιώσεις,συστατικές κτλ. κτλ.
Και αν έκανες το λάθος να είσαι και σε διακοπές..; Σόρυ μεγάλε! Next year!
Χιλιάδες οι αιτήσεις! Μεταπτυχιακά, διδακτορικά, καριερίστες, λατζιέρηδες αρχαιολόγοι, ξεπουλημένοι εθελοντές, τσιράκια, εγγόνια και ανίψια, όλοι στην πρώτη γραμμή, περιμένοντας τον πυροβολισμό για μια θέση (ψ)ωρομίσθιου!!Για μια θέση που κανονικά θα πρεπε να τους τη φτύσουμε στη μούρη, να κάψουμε τις εφορίες και τα μουσεία και μαζί όοοολα τα φαντάσματα τους "συναδέλφους" που κυκλοφορούν εκεί μέσα και που με μεγάλη δυσκολία τους ξεχωρίζει κανείς -πια- από τα αρχαιολογικά ευρήματα!
Και ρωτάω εγώ, πού πήγε το χιούμορ;
Ποιός θα σπάσει την άκαμπτη αυτή σοβαροφάνεια που μας κατατρώει χρόνια τώρα και μας γερνάει πριν την ώρα μας;
Ναι φίλοι μου!!Κι όμως!
Το ίδιο το υπουργείο!Ο μεγαλύτερος γελωτοποιός έκανε πάλι το θαύμα του!
Από αύριο αναστέλλει επαόριστον όλες τις προκηρύξεις για αρχαιολόγους που δημοσιέυτηκαν την περίοδο των Χριστουγέννων!!!
Τώρα Τάσο, φα το σκατόμ!!!